Türk Anayasa Mahkemesi ile siyasal aktörler arasında yargısal güç temelinde yürütülen mücadeleleri merkeze alan bu çalışma, Türkiye'de siyasetin yargısallaşmasının dinamiklerini incelemektedir. Kitapta, siyasal sorunların anayasa yargısına taşınması, siyasal aktörlerin Mahkemenin yargısal gücünü genişletme veya sınırlandırma yönündeki tercihleri ve Mahkemenin kendi yargısal pratiği aracılığıyla bu gücü nasıl şekillendirdiği tarihsel bir perspektifle ele alınmaktadır. Çalışma, Türkiye'de siyasetin yargısallaşmasının tek boyutlu ve doğrusal bir süreç olmaktan ziyade, farklı dönemlerde farklı dinamikler, aktörler ve stratejiler üzerinden şekillendiği ortaya koymaktadır. Anayasa Mahkemesini siyasal sistem içinde etkili bir aktör olarak değerlendiren bu kitap, Türkiye örneğinde hukuk ile siyaset arasındaki ilişkiyi anlamaya dair bir çerçeve sunmaktadır.(ARKA KAPAKTAN)

 

İÇİNDEKİLER

 

GİRİŞ
BİRİNCİ BÖLÜM
SİYASETİN YARGISALLAŞMASININ KAVRAMSAL ÇERÇEVESİ
1.1. Yargısal Siyaset Çalışmaları
1.2. Siyasetin Yargısallaşması
1.2.1. Kavramın Türkçe Karşılığı
1.2.2. Siyasetin Yargısallaşması Olgusu
1.2.3. Siyasetin Yargısallaşmasına Teorik Yaklaşımlar
1.2.4. Türkiye'de Siyasetin Yargısallaşması İçin Kavramsal Tercih
1.3. Türkiye'de Siyasetin Yargısallaşması Çalışmaları

 

İKİNCİ BÖLÜM
ANAYASA MAHKEMESİNİN KURULUŞU: SİYASETİN YARGISALLAŞMASININ SÖYLEMSEL GÖRÜNÜMÜ
2.1. Anayasa Mahkemesi Fikrinin Erken Dönemi
2.2. Anayasal Söylemin Oluşumu
2.2.1. Anayasal Söylem Üzerinde Kurulan İttifak
2.3. Anayasa Yapımı Süreci
2.3.1. İstanbul ve Ankara Taslakları
2.3.2. Kurucu Meclis Tartışmaları
2.4. Kuruluş Sürecinin Değerlendirmesi

 

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM
YARGISAL PRATİĞİN OLUŞUMU: 1962-1982 ARASI DÖNEMDE SİYASETİN YARGISALLAŞMASI
3.1. Dönemin Siyasal Çerçevesi
3.2. Yargısal Gücün Anayasal Zemini
3.2.1. 44 Sayılı Anayasa Mahkemesi Kanunu
3.3. AYM'nin İlk Dönem Yargısal Pratiği
3.3.1. Tedbirler Kanunu Kararı
3.3.2. TCK 141-142 Kararı
3.3.3. Seçim Sisteminin Yargısallaşması
3.3.4. Anayasa Değişikliklerinin Denetimi Konusu
3.4. 1971 Anayasa Değişiklikleri
3.5. 1973 Anayasa Değişiklikleri
3.5.1. DGM Kararı
3.6. Af Kanunu Kararı
3.7. 1962-1982 Arası Dönemin Muhasebesi

 

DÖRDÜNCÜ BÖLÜM
1982-2010 ARASI DÖNEMDE SİYASETİN YARGISALLAŞMASI
4.1. Yargısal Güce Duyulan Öfke: 1982 Anayasası
4.2. 1982 Anayasası Kurucu Meclis Görüşmelerinde AYM
4.3. 1982 Anayasası'nın Sunduğu Yargısal Güç
4.4. 1982-2010 Arası Dönemde AYM'nin Yargısal Pratiği
4.5. Yeni Dönemin Ayak Sesleri
4.6. 2010 Anayasa Değişiklikleri Meclis Görüşmeleri

 

BEŞİNCİ BÖLÜM
YARGISAL GÜCÜN SINIRLARI ÜZERİNDE YÜRÜTÜLEN MÜCADELE: 2010 SONRASI DÖNEM
5.1. Kurumsal Yapı ve İşleyiş
5.1.1. Üyelerin Seçimi ve Üye Kompozisyonu
5.1.2. Üyelik Süresi ve Emeklilik
5.1.3. Başkanın Rolü
5.1.4. Raportörlerin Etkisi
5.2. Yargısal Tutumun Söylemsel İnşası
5.3. Yargısal Gücün Fiilî Kullanımı
5.3.1. Bireysel Başvuruların Etkisi
5.3.2. Yasama Organına Çağrı Kararları
5.3.3. Yargısal Güç Çatışması: Can Atalay Kararı
5.3.4. Cumhurbaşkanlığı Kararnamelerinin Denetimi
5.4. 2010 Sonrası Dönemde Siyasetin Yargısallaşması
SONUÇ

 

KAYNAKÇA