Hukuk ile siyaset arasındaki gerilimli ilişkiyi açıklamak için kullanılan yargısal aktivizm kavramından hareket eden bu çalışma, Anayasa Mahkemesinin laiklik alanında verdiği kararları incelemektedir. Yargısal aktivizm olgusunun tespitindeki güçlük, hukuk ile siyaset arasındaki geçişkenlikten ve hukukun siyasal niteliğinden kaynaklanmaktadır. Mahkemenin laiklik ekseninde geliştirdiği yorumlar, dönemin kurumsal ve siyasal bağlamı içinde değerlendirilirken, bu yaklaşımın zaman içinde nasıl bir dönüşüm geçirdiği ortaya konulmaktadır. Özellikle 2010 Anayasa değişiklikleri sonrasında değişen Mahkeme kompozisyonuyla birlikte şekillenen yargısal tutum, süreklilik ve değişim boyutlarıyla incelenmektedir. Bu çalışma, güncel tartışmalara açıklayıcı bir çerçeve sunmaktadır.(ARKA KAPAKTAN)

 

İÇİNDEKİLER

 

GİRİŞ
BİRİNCİ BÖLÜM
YARGISAL AKTİVİZMİN KAVRAMSAL ANALİZİ
1.1. Kavramın Ortaya Çıkışı
1.2. Kavramının Tanımı, Tespiti ve Görünüş Şekilleri
1.3. Kavramın Siyasal Niteliği
1.4. Yargının kendini sınırlaması

 

İKİNCİ BÖLÜM
TÜRK ANAYASA MAHKEMESİNİN YARGISAL AKTİVİZMİ VE LAİKLİK
2.1. Laikliğin Kavramsal Çerçevesi
2.2. Genel Hatlarıyla Anayasa Mahkemesinin Yargısal Aktivizmi

 

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM
YARGISAL AKTİVİZM VE LAİKLİK: KARAR İNCELEMELERİ
3.1. Katı Laiklik Anlayışı Çerçevesinde Verilen Kararlar
3.1.1. Yükseköğretimde Başörtüsü Yasağı ile İlgili Kararlar
3.1.1.1. 7.3.1989 Tarihli Karar
3.1.1.2. 09.04.1991 Tarihli Karar
3.1.1.3. 05.06.2008 Tarihli Karar
3.1.2. Diyanet İşleri Başkanlığı ile İlgili Karar
3.1.3. Parti Kapatmaları
3.1.3.1. Milli Nizam Partisi Kararı
3.1.3.2. Huzur Partisi Kararı
3.1.3.3. Özgürlük ve Demokrasi Partisi Kararı
3.1.3.4. Refah Partisi Kararı
3.1.3.5. Fazilet Partisi Kararı
3.1.3.6. Adalet ve Kalkınma Partisi Kararı
3.2. Mahkemenin Değişen Laiklik Anlayışı ve Kararlarına Etkileri
3.2.1. 20.9.2012 Tarihli Karar (4+4+4 Kararı)
3.2.2. Bireysel Başvurular
3.2.2.1. Tuğba Arslan Kararı
3.2.2.2. Esra Nur Özbey Kararı
3.2.2.3. D.Ö. Kararı
SONUÇ

 

KAYNAKÇA